Czasami koniec okazuje się początkiem czegoś więcej.

teraz to już na prawdę wszystko zależy ode mnie. każdy ruch, każde wypowiedziane słowo, każda myśl. wszystko jest tak bardzo kontrolowane, że w każdej chwili świat może stanąć do góry nogami. wszystko zależy od moich gestów. czas pokażę, jak będzie wyglądać mój świat. jak dalej potoczy się moje życie. nic nie jest proste tak, jak mi się wydawało. mam wokół ludzi, którzy mnie kochają i chyba powinnam zacząć ich szanować, bo to oni tak na prawdę pozwalają mi stanąć na nogi, oddychać i żyć w miarę dobrze. to oni każdego dnia mówią mi, że mam się nie poddawać, że życie ma się tylko jedno i mam nie marnować go na smuceniu się. to wy, pokazujecie mi co to szczęście i miłość, której jeszcze nie doświadczyłam. zakochanie, które ponoć niekiedy dość mocno boli. nie wiem, nie przekonałam się jeszcze. za młoda jestem, na tego typu rzecz. tak własnie mi się wydaję. czas dorosnąć i nie myśleć tylko o sobie. jestem tylko człowiekiem, który ma prawo do popełniania błędów, a potem naprawiania ich. na tym chyba polega życie-by uczyć się na własnych błędach, które tak często popełniamy.