piątek, 16 marca 2012

32.

dlaczego jeszcze to we mnie siedzi? ta cała tęsknota i ból, który z dnia na dzień powinien malec, a nie rosnąć. dzisiaj, słysząc pewne słowo, którego nie wypowiadałam od kilkunastu lat, zabolało mnie coś w środku, tak, jakby ktoś nagle wbił mi nóż. chciałabym zapomnieć, nie myśleć o tym. ale nie da się. codziennie zadręcza mnie jedno i to samo. nie chcę już żyć z świadomością, że nigdy Cię nie zobaczę. nie chcę, rozumiesz? nie potrafię tak. myślałam, że dam radę, ale nie daję. najgorsze uczucie w życiu, które przeżywa część z nas. mimo, że tak bardzo mnie krzywdziłeś, dalej kocham Cię tak samo. i nigdy, przenigdy nie przestanę. mimo wszystko. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz